- Słowo KOMUNIKOWANIE pochodzi od łacińskiego COMMUNIS – wspólny. Komunikując się bowiem ustanawiamy wspólnotę z kimś innym. A więc, staramy się przekazać informację, ideę, opinię, postawę.
(por. W. Schramm (red.), The Process and Effects of Mass Communication, Urbana 1954) - Pojęcie komunikacja pochodzi od łac. czasownika communico, communicare (uczynić wspólnym, połączyć, udzielić komuś wiadomości, naradzać się) i rzeczownika communio (wspólność, poczucie łączności).
(Słownik łacińsko – Polski, PWN, Warszawa 1973, str. 101) - Komunikacja polega na wymianie informacji i stanowi podstawę dialogu społecznego. Wymiana informacji prowadzi do gruntownego poznania i rozumienia potrzeb i stanowisk stron. Jej celem jest wyrównanie stanu świadomości wszystkich zaangażowanych podmiotów i wszystkich partnerskich stron. Informacja dotyczy zarówno środowisk wewnętrznych każdej ze stron dialogu, wymiany między stronami oraz komunikacji zewnętrznej, kierowanej do mediów oraz do środowisk nie zaangażowanych bezpośrednio w dialog, w tym do środowisk opiniotwórczych. Informacja wymieniana w procesie komunikacji musi być pełna, nieograniczona, bezstronna i ciągła. Proces komunikacji nie powinien przebiegać spontanicznie.
(Krakowski Program Dialogu Społecznego KPDS 2007 – 2010. Koncept i moduł realizacyjny, Stafiej i Partnerzy, Kraków 2007) - "Komunikacją nazywamy porozumiewanie się. Jej celem jest stworzenie wspólnoty komunikacyjnej, a więc takich społecznych warunków, w których ludzie łatwo rozumieją się nawzajem i czują się sobie potrzebni".
(J. Mikułowski Pomorski, Komunikacja Międzykulturowa. Wprowadzenie, Kraków 1999, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Krakowie) - Komunikacja to rozległy obszar wzajemnej wymiany faktów i opinii między ludźmi, grupami społecznymi, instytucjami itd.
(Ch.E.Redfield, Communication in Management, Chicago 1958) - Komunikacja obejmuje wszelkie wypowiadanie się mające na celu wzajemne porozumiewanie.
(G. Revesz, Ursprung und Vorgrschichte der Sprache, Berlin 1946) - Komunikowanie jest jednym z najstarszych procesów społecznych. Towarzyszy ono człowiekowi od momentu, kiedy istoty ludzkie zaczęły żyć w grupach i organizować pierwsze struktury. Dziś nie można wyobrazić sobie nowoczesnych społeczeństw, których członkowie nie porozumiewają się ze sobą. Społeczeństwa nie tylko istnieją dzięki przekazywaniu informacji i komunikowaniu, ale ich istnienie polega na procesach przekazu i komunikacji.
Wszystkie procesy przebiegające z udziałem ludzi mają charakter społeczny, zatem i komunikacja jest społeczna, gdyż jej uczestnikami są zawsze członkowie społeczeństwa. Stąd mówimy o komunikacji społecznej, jako o najszerszym zbiorze procesów porozumiewania się jednostek i grup.
Komunikowanie jest procesem porozumiewania się jednostek, grup lub instytucji. Jego celem jest wymiana myśli, dzielenie się wiedzą, informacjami i ideami. Proces ten odbywa się na różnych poziomach, przy użyciu zróżnicowanych środków i wywołuje określone skutki.
(Bogusława Dobek – Ostrowska, Podstawy komunikowania społecznego, Wydawnictwo ASTRUM, Wrocław 2007)
|
Strona główna
Mapa serwisu
Kontakt
wstecz
do góry
drukuj
